live at konfrontationen
nickelsdorf 2012

baars
kneer
elgart

  • 1 nickelsdorf suite #1, part 1 (13:31)
  • 2 nickelsdorf suite #1, part 2 (3:45)
  • 3 nickelsdorf suite #1, part 3 (6:28)
  • 4 nickelsdorf suite #2, part 1 (9:11)
  • 5 nickelsdorf suite #2, part 2 (7:50)
  • 6 nickelsdorf fantasia (3:49)

Album Info

total playing time: 44:38

recorded live by michael w. huon – odeon mobile unit, july 22, 2012
at konfrontationen, nickelsdorf, austria
mixed and mastered by michael w. huon, odeon 120, brussels, belgium

all compositions by baars / kneer / elgart ©buma

design: lysander le coultre (strangelove creatives)
photography: monique besten
distribution: www.subdist.com
evil rabbit records is a member of www.toondist.com

Reviews

  • Dolf Mulder, july 2018, vital weekly, number 1139, week 27

    Kneer grew up in Tübingen, Germany and often saw Elgart performing in those days in Ulm where American drummer Elgart was settled. This way Elgart became one of Kneer’s favourite drummers. So I guess it was on Kneer’s invitation that Elgart in 2010 joined the duo Baars-Kneer for a concert at the Bimhuis. This worked out very well: the duo that started in 2008 became a trio. In 2013 the trio debuted with a CD for Evil Rabbit Records with a studio recording dating from 2011: ‘Give no Quarter’. And now they surprise with a live album, recorded in 2012. Again on Evil Rabbit, the label founded by Meinrad Kneer, that focuses on new jazz and improvised music. No idea if this new release reflects some of their up to date collaboration if there is any... If not it would be a historical document of a collaboration that no longer exists. This kind of uncertainty is often the case with releases of improvised music where the date of recording lies some years in the past. Well whatever the reasons may be, often it is questions that do not have to hinder you from enjoying the recordings, surely in the case of a recording with the excellent combination of Meinrad Kneer (double bass), Bill Elgart (drums) and Ab Baars (tenor sax, shakuhachi, clarinet). A recording from the Konfrontationen-festival at Nickelsdorf, Austria, a festival that exists since 1980 and concentrates on modern forms of jazz and improvisation. The CD opens with a suite in three parts, followed by a two-part suite, plus ‘Nickelsdorf Fantasia’ as the closing improvisation.
    They played a very sophisticated set of continually changing motives and movements. Like sculpting in time, always very to the point and disciplined, with many subtleties. The playing is very together and solid. All three players participate equally and contribute in their fine, delicate improvisations. Tone and phrasing by Baars for example are very characteristic. But Kneer and Elgart sure have their own voice and style too, what makes them a trio from the top division of improvised music. If they are still in business…

  • Ken Vos, 4 july 2018, Jazzism

    Nogal onverwacht verschijnt deze oudere liveopname van het trio van rietblazer/ shakuhachispeler Ab Baars, de Duitse bassist Meinrad Kneer en de Duits-Amerikaanse drummer Bill Elgart. Hij is opgenomen in het Oostenrijkse Nickelsdorf, de locatie voor een van de oudste en intiemste freejazz festivals van Europa. De stukken zijn spontaan geïmproviseerd. Elgart is een bijzonder veelzijdige drummer die net zo goed thuis is in de meer traditionele jazz als de hardcore impro. Hij reageert in elk geval op een zeer open wijze op de initiatieven van de anderen en bouwt dat meteen uit door suggesties te geven in welke richting verder samengespeeld kan worden. Baars is vooral op de tenor sax direct te herkennen door zijn opvallende vibrato. Hij is echter ook iemand die heel snel het voortouw kan nemen door met grote contrasten te spelen. Kneer is een bassist die het hele natuurlijke palet van zijn instrument inzet om de muziek zeergevarieerd in te kleuren.
    Indrukwekkend hoe makkelijk het trio als geheel opereert en ter plekke structureert.

  • Geert Ryssen, june 2018, jazz and mo’ (powerded by Jazzmozaïek)

    Deze release stond al lang in de planning van Evil Rabbit Records, maar ziet nu pas het levenslicht. Het is een liveregistratie van een bijzonder intense muzikale confrontatie tussen 3 vrije muzikanten die er samen duchtig op los improviseren. Hiu concert tijdens het avontuurlijke Konfrontationen Festival in Oostenrijk was een van de meest gesmaakte van de 2012 editie. De spanning tussen Baars, Kneer en Elgart is van start tot finish intregerend. Dit is niet het soort muziek dat we opzetten bij een gezellige babbel met aperitiefje. Ze vraagt naar intensief luisteren en de empathie om mee te gaan in de vloed van deze muzikale conversatie. Het hoofdbestanddeel van de performance bestaat uit 2 suites (#1 en #2) die worden afgerond met Nickelsdorf Fantasia, een soort coda bij dit wervelend gebeuren.

  • Milenko Mićanović, 15 june 2018, Radio Beograd 3/ Improvizorijum

    Nakon šest godina otkako su Ab Bars, Mainrad Kner i Bil Elgart nastupili na festivalu Konfrontationen jula 2012. godine u austrijskom mestu Nikelsdorfu, amsterdamska diskografska produkcija Evil Rabbit je u aprilu objavila snimke trija sa ovog festivala, na kompakt-disku Uživo sa festivala Konfrontacije, koji donosi petostavačnu svitu Nikelsdorf i fantaziju Nikelsdorf.

    Konzistentan, trodimenzionalni protok najrazličitijih provokantnih zvučnih aspekata i motiva besprekorne gipkosti, neosporno vodi neponovljivi trijumvirat Barsa, Knera i Elgarta ka dramatičnim i ekstravagantnim zadovoljstvima neočekivanog u muzici. Ab Bars svira tenor saksofon, klarinet i šakuhači, Mainrad Kner, kontrabas i Bil Elgart, bubnjevi i udaraljke.

  • Bill Shoemaker, june 2018, Moments Notice/ pointofdeparture.org

    Live at Konfrontationen Nickelsdorf 2012 predates the studio date yielding 2013’s Give No Quarter by ten weeks; however, the decision by Baars, bassist Meinrad Kneer and the woefully under-heralded drummer Bill Elgart to play for extended durations at Nickelsdorf – they loosely apply “suites” to the performances – yields an even more detailed account of their finely calibrated interactions than the short pieces waxed in the studio. Both Kneer and Elgart are innately propulsive improvisers; even though they don’t stick with a figure or pattern for much longer than it takes to be discerned, their pull on Baars is palpable. Aspects of the tenor tradition swirl in every phrase; there are occasional flashes of Carter; only occasionally, particularly when Baars plays shakuhachi – which prompts quick, elegant downshifting from Kneer and Elgart – does the simmer subside. This trio has articulated a sophisticated new iteration of the impulses that birthed free jazz, one that can be likened to the controlled explosions used to level abandoned buildings. Even though audience reactions were snuffed on Live at Konfrontationen Nickelsdorf 2012, it is safe to assume that Baars, Kneer and Elgart brought down the house.

  • Z.K. Slabý, 11 june 2018, His Voice

    Fascinují mě nevelké rakouské jazzové festivaly, které si své publikum zcela přisvojí, a ono žije nabízeným programem takřka celodenně, protože nic neodvádí jeho pozornost do nehudební každodennosti. Přesně takový zážitek nám zprostředkuje CD (tentokrát na labelu Evil Rabbit) Live at Konfrontationen Nickelsdorf 2012 (konkrétně tam nahrané 22. července). Ab Baars (znovu s totožnými nástroji), kontrabasista Meinrad Kneer a bubeník Bill Elgart nás tu ve dvou suitách a v dodatkové fantazii rovnou vtáhnou do rušného děje. Od prvního momentu je zřejmé, že jde o sehraný triumvirát, ve kterém exceluje emotivní Baars, jeho spoluhráči jsou však v jakékoli situaci pohotoví, basa dění dohmotňuje a bicí rozčeřují, nicméně to vše se děje od prvních tónů Nickelsdorf Suite 1 naplno, výrazně a důrazně, se snaživou, nicméně samozřejmou obrazivostí. Jde skutečně o třívětou suitu se všemi možnými aspekty a pohnutkami, v níž si Baars zapovykuje, zarepetí, zazdráhá se, zavandruje, zasmečuje, zavrdlouhá, vypištivě zadovádí, je líčivý a podmanivý. Je neustále obklopován tvárnou basou, různotvárně zakolébávanou, a variabilními, naznačivostními bicími, a Kneer s Elgartem si docela s chutí zalabedí bez okamžité Baarsovy účasti, on se však vždy do dění vetře, a tak ti tři jsou hned v první větě vzpínaví a prolínaví, výseční i zapošívaví, rázně náhliví i rozporně poletaví, rozdurděně zarputilí i polétavě rozverní – s bezodešným rozčepýřením. Každá věta má své fluidum, i když jsou vzájemně návazné, a tak ta druhá je spíše zastřeně zákeřňující, odbíjivě burcující (bicí!), zahrotivě harcující, zdráhavě zdrhavá i zadrhavá, znepokojivá a hned zase pokojná, prostě ti tři se dokážou obrátit na pětníku, ale co z těchto obratů vzejde, zní vždy naplno. Ve třetí větě se Baars vynořuje jakoby s ostychem, až poté, kdy basa dění roznepokojí a brouzdavě si zabiřicuje, přičemž bicí perfektně ví, ve kterém momentu mají zasáhnout, ale je tvrdošíjný, nedá se zapudit, střečkuje, výzevní, repetuje, hazarduje i štipcuje. Baars je tu propíravě probíravý, prostřídá výkřičnost a uspokojivost. Avšak v pravý čas se vždy připomenou „ti dva“, nenechávají se vzájemně na pokoji, všichni tři poznovu sjíždějí své splavy, zproudňují se v nich, máchají, ohrazují se, ženou se vpřed, poháněni bicími. Dvojvětá Nickelsdorf Suite 2 nezůstane pozadu. Je vzdyšně protaživá, vídrholcově těkavá. Baars tu opět vehementní, vrtulní, zpěčuje se, je zadrmoleně protaživý, holedbavě výdržný, ale jsou to především trialogy, i protimluvné, v nichž basa doskřípává a bicí doklepávají děj v chamtivé hemživosti i útočné harampádivosti. Vše je tu překotně bloudivé, klouzavě rozblouzněné, promakaně svižné. Ani druhá část nepreferuje prim a doprovod. Basa návaznostně rozvolní pokračující suitovost za klopýtavě klopotného podbíjení, ale je to opět Baars, který ozřejmuje, co se odehrává, je vyrovnaný, podtínaný svými druhy, vévodivě vypravěčský, nenechavý, dobývačný, řádivý i poskočný, jemně žertovný a škeřivě trylkující, ale celkový dojem náleží rozkreslované naplnivosti tria. Nickelsdorf Fantasia už může jenom dokroužit suity s roztlumovaně jemnocitnou probarveností, plnou roztušovaného profantazírování, byť v zátišné nerozvernosti, která je v podání trojice opět provokující. Je to dodyšný dovětek, dozámlkový, doztracenkový, ale i důležitě doličnostní, neboť prokáže umění bezbřehé barvitosti i v zátlumu. Jsem rád, že jsem mohl vyslechnout tento nickelsdorfský záznam; připadal jsem si, že jsem v tom centru jazzových extravagancí přítomen a že jsem konfrontován s touto neopakovatelnou trojicí.

  • opduvel.com, 10 may 2018

    Konfrontationen is een festival dat al sinds 1980 jaarlijks wordt gehouden in het Oostenrijkse Nickelsdorf, vlakbij de Hongaarse grens. Het festival richt zich op avant-gardejazz en sinds de start heeft menige avant-garde- en freejazz-grootheid daar gespeeld. In 2012 speelde Ab Baars er samen met bassist Meinrad Kneer en drummer Bill Elgart. Een registratie van dat concert is nu op cd verschenen bij Evil Rabbit.
    Live at Konfrontationen Nickelsdorf 2012 bestaat uit twee suites, een driedelig en een tweedelig, en een los stuk, getiteld ‘Nickelsdorf Fantasia’. De volledig geïmproviseerde stukken worden min of meer aan elkaar gelinkt en laten zich ook wel als bij elkaar horende delen beluisteren. Dat neemt niet weg dat de stukken kunnen verschillen als dag en nacht.
    Je hoort de invloed van Albert Ayler op Baars’ spel op tenorsax in het eerste deel van de eerste suite. Het spel is volledig vrij. Kneer is opvallend aanwezig met zijn mooie diepe sound, glijdende tonen en snelle spel en de ervaren Elgart is de soepelheid zelve op snare, toms en cimbalen. Er zijn geen afspraken vooraf, maar het lijkt alsof het drietal wekelijks samen musiceert. Met een ritmesectie die flink tegengas geeft, blijkt Baars ook uitstekend uit de voeten te kunnen. Zijn spel is harder dan op de andere hier besproken cd’s maar hij hoeft niet per se de hele ruimte te vullen. Kneer en Elgart krijgen alle gelegenheid om hun kunnen te etaleren.
    Met hoge basnoten worden het eerste en het tweede deel van ‘Nickelsdorf Suite #1’ aan elkaar gelast. Het is de inleiding tot een meer bedachtzaam en aftastend deel, waarin de zeer prominent aanwezige contrabassist en Baars op shakuhachi hun lijnen op elkaar afstemmen en Elgart voor beweging zorgt. In het derde deel wordt begonnen met een bassolo, waarna drums en klarinet zich erbij voegen en zich een ritmisch tegendraads spel ontvouwt. Baars excelleert op luide wijze op klarinet en het trio ontwikkelt een enorme power.
    ‘Nickelsdorf Suite #2′ wordt door drumspel met brushes geopend, waar tenorsax en contrabas hun voorzichtige maar nerveuze spel overheen leggen. Gaandeweg gaat Elgart zijn drumsticks gebruiken en wordt het spel van Kneer en Baars minder voorzichtig. Met name Kneer tovert de meest uiteenlopende klanken uit zijn instrument: stijkend, draaiend, wrijvend, schrapend en schurend. Baars laat zich van zijn robuuste kant horen, gemakkelijk schakelend tussen het hoge en lage register. Ritmische patronen op lage toms gaan gepaard met vrij basspel aan het begin van het tweede deel. Baars’ klarinet horen we pas na een kleine twee minuten. De voornamelijk lang aangehouden noten contrasteren met het drukke spel van de andere twee muzikanten. Als Baars overschakelt op sneller spel, valt daarbij zijn harde en ruwe toon op. De muziek wint meer en meer aan intensiteit.
    Besloten wordt in een meer bedachtzame sfeer in ‘Nickelsdorf Fantasia’. De shakuhachi speelt de lange noten, de bas heeft de verstorende rol en de drums leggen de goed geplaatste accenten. Met dit stuk eindigt een kleine drie kwartier aan vrije improvisatie van drie elkaar perfect aanvoelende musici die elkaar in topvorm aantroffen op dat festival in Oostenrijk in 2012.

  • Herman te Loo, 23 APRIL 2018, jazzflits.nl (no 296)

    Waarom sommige opnamen lang op de plank blijven liggen, is soms onbegrijpelijk. Dat geldt ook voor ‘Live At Konfrontationen Nickelsdorf 2012’ van het trio van rietblazer Ab Baars, bassist Meinrad
    Kneer en slagwerker Billy Elgart. Een kleine vijf jaar
    geleden bracht Evil Rabbit (het label van Kneer) het debuut van dit sublieme trio uit, een studio-opname uit 2011: ‘Gove No Quarter’. Een jaar later stond het drietal op het beroemde improvisatiefestival
    Konfrontationen in het Oostenrijkse Nickelsdorf, enwe kunnen nu horen waarom de pers destijds zo enthousiast was over het optreden aldaar. Hoewel de ‘Nickelsdorf suite # 1’ opent met Baars in zijn
    Ayler-modus (maar dan nog altijd gefilterd door zijn
    eigen muzikale opvattingen) en Kneer en Elgart vergelijkbaar weerwerk bieden, is deze cd bepaald geen herschikking van freejazz uit de jaren zeventig. Er is alle ruimte voor subtiliteit en kleinsch
    alige interactie, waarbij de lange melodiebogen van Baars wonderbaarlijk samengaan met het strijk-werk van Kneer. Het is vaak niet eens meer vast te stellen wie welke noten speelt. Elgart, de veteraanvan de groep, laat zijn bekkens en trommels zingen en kleuren dat het een lieve lust is, met precisie en gevoel voor dynamiek. In dat opzicht is er een duidelijke verwantschap met de drummer uit Baars’ eigen trio, Martin van Duynhoven. En net als in de
    muziek van die groep, is er ook hier sprake van een perfecte balans tussen luisteren en reageren. Er staat werkelijk geen noot te veel op.

  • Jan Granlie, 21 april 2018, salt-peanuts.eu

    Den nederlandske saksofonisten og klarinettisten Ab Baars er en av de ledende musikerne i landet, med blant annet fast plass i Instant Composers Orchestra. Han spiller også ofte med sin bedre halvdel, fiolinisten Ig Henneman og i en rekke mer eller mindre spontane sammenhenger i hjemlandet og ellers i Europa. Bassisten Meinrad Kneer har ikke like omfattende CV å slå i bordet med, men han har vært å høre med folk som Han Bennink, Fred Frith, Tobias Delius, Tristan Honsinger, Tone Oxley og andre frittgående musikere i det europeiske frijazzlandskapet, mens trommeslageren Bill Elgart , fra Massachusetts i USA, har bakgrunn fra innspillinger og konserter med blant andre Paul Bley, Kenny Wheeler og andre.

    Her møtes de tre på konsert under festivalen i Nickelsdorf i Østerrike i 2012. En festival som nesten er en hellig gral for de fritt improviserende musikerne i Europa, og deres «blodfans». En slags hippiefestival i enkle former, og med noe av det tøffeste som er å oppdrive av frittimproviserende musikk på programmet.

    Vi får seks låter, delt inn i «Nickeldorf Suite #1», «Nickelsdorf Suite #2» og «Nickelsdorf Fantasia». Alt fritt improvisert, med tre musikere som komuniserer nærmest perfekt gjennom de seks strekkene.

    Ab Baars er den førende «solisten», men ikke på en måte som om at han styrer hva som skal skje. Det er Kneer like delaktig i, mens Elgart er den som «spriter» det hele opp med fritt og løst trommespill, ikke ulikt Jon Christensen i sine velmaktsdager, faktisk.

    Baars spiller fint og litt post-Coltranesk tenorsaksofon, mens han i stor grad er sin egen herre på klarinett, og, ikke minst, på det japanske fløytelignende instrumentet shakuhachi. Kneer følger han hele veien til målstreken, både med og uten bue, med stor og intens energi og han leverer noen flotte solier på veien mot mål.

    Plateselskapet Evil Rabbit, har de senere årene gitt ut en rekke fine plater i det fritt improviserte landskapet, gjerne med mindre sammensetninger, slik som denne trioen. Og denne konserten fra Nickelsdorf tror jeg må være en av de mest vellykkede innspillinger i selskapets katalog til nå.

  • geert ryssen, march 2018, fullcirclemisicblog.be

    The first release of 2018 by Evil Rabbit Records. Very intense free-jazz by an inventive trio: Ab Baars on sax, clarinet and shakuhachi, Meinrad Kneer on double bass and Bill Elgart on drums. These recordings were made at the adventurous Konfrontationen Festival in Austria. This performance was appreciated as one of the very best at the 2012 edition. Now it is released for everyone to hear. The interplay between the three musicians is fascinating and holds a lot of tension. This is not the kind of music that sounds entertaining or that is meant for background. It demands intense listening and empathy to go with the flow of this musical conversation. Sometimes subtle, sometimes chaotic, sometimes dazzling ... The corpus of this performance are two suites, just called Nickelsdorf Suite #1 and #2 and some kind of coda named 'Nickelsdorf Fantasia'. This album makes another fine addition to the unique Evil Rabbit Records catalogue.